තේසවලාමේ නීතියේ සැඟවුණු කතා

හැඳින්වීම: නීති පොතෙන් එහා ගිය නීතියක්

නීතිය යනු වියළි, සංකීර්ණ විෂයක් ලෙස බොහෝ දෙනා සිතුවද, ඇතැම් නීති පද්ධති ගොඩනැගී ඇත්තේ සිත් ඇදගන්නාසුළු සංස්කෘතික ඉතිහාසයන් සහ පුදුම සහගත නීති රීති වලිනි. එවන් එක් නීති පද්ධතියක් වන "තේසවලාමේ නීතිය" යනු හුදෙක් නීති සංග්‍රහයක් පමණක් නොව, එහි සරල අර්ථය වන "භූමියේ චාරිත්‍ර" යන්නට ගැළපෙන පරිදි, ශ්‍රී ලංකාවේ එක්තරා ප්‍රජාවකගේ ජීවන රටාව හා බැඳී පවතින නීතියකි. මෙම සුවිශේෂී නීතිය තුළ අප සාමාන්‍යයෙන් අපේක්ෂා නොකරන, පුදුම සහගත මූලධර්ම රැසක් අඩංගු වේ. ශාස්ත්‍රීය විශ්ලේෂණයන් මත පදනම්ව, එම පැරණි නීති පද්ධතියෙන් උගත හැකි වඩාත්ම පුදුම සහගත සහ බලගතු කරුණු පහක් මෙහිදී අපි හෙළිදරව් කරමු.

--------------------------------------------------------------------------------

1. ඔබ වසර 20ක් කොළඹ ජීවත් වුණත්, නීතියට අනුව ඔබ තවමත් "යාපනයේ" විය හැක

ඔබේ හදවත තිබෙන තැනද, නැතිනම් ඔබේ නිවසේ ලිපිනයද ඔබේ නීතිය තීරණය කරන්නේ? තේසවලාමේ නීතියට අනුව, පිළිතුර ඔබව පුදුමයට පත් කරනු ඇත. මෙම නීතිය පුද්ගලයෙකුට අදාළ වීමට නම් පැවතිය යුතු මූලිකම අවශ්‍යතාවක් වන්නේ "වාසිකත්වය" (Inhabitancy) යි. නීතිය මෙය අර්ථ දක්වන්නේ "ස්ථිර වාසස්ථානයක්" (a permanent abode) ලෙසිනි. මෙහි ඇති පුදුම සහගතම කරුණ නම්, 'වාසිකත්වය' යනු භෞතික පිහිටීමක් මෙන්ම, මානසික තත්ත්වයක් ද වීමයි.

මෙය තේරුම් ගැනීමට ඇති හොඳම උදාහරණය වන්නේ සිවඥානලිංගම් එදිරිව සුන්දරලිංගම් නඩු තීන්දුවයි. එහි කරුණු මෙසේය:

• අදාළ පුද්ගලයා යාපනයේ ද්‍රවිඩ දෙමාපියන්ට දාව උපත ලැබීය.
• ඔහු රජයේ සේවකයෙකු ලෙස ශ්‍රී ලංකාව පුරා සේවය කළ අතර, වසර 20ක කාලයක් කොළඹ කුලී නිවසක ජීවත් විය.
• නමුත් තීරණාත්මක ලෙස, ඔහු යාපනය සමඟ ශක්තිමත් සබඳතා පවත්වා ගත්තේය: ඔහු යාපනයේ කාන්තාවන් විවාහ කර ගත්තේය, නිවාඩු දිනවල යාපනයට ගියේය, සහ එහි සිටි තම මව සමඟ නිරන්තරයෙන් සම්බන්ධතා පැවැත්වීය.

වෙනත් නඩු තීන්දු වලදී (සෝමසුන්දරම් එ. චරවනමුත්තු වැනි) යාපනයෙන් පිටත ස්ථිරව පදිංචි වීම නිසා මෙම නීතිය අදාළ නොවන බවට තීන්දු වී තිබුණද, මෙම නඩුව විශේෂ වන්නේ පුද්ගලයාගේ 'චේතනාව' භෞතික පදිංචියට වඩා බලවත් බව පෙන්වා දීමෙනි. අධිකරණයේ විස්මයජනක තීන්දුව වූයේ, ඔහු වසර ගණනාවක් කොළඹ ජීවත් වුවද, ඔහුට යාපනයේ 'වාසිකත්වය' අහිමි වී නොමැති බවයි. මන්ද, ඔහුට "වාසිකත්වය අත්හැරීමේ චේතනාවක් ද නොමැති බවත්" අධිකරණය තීරණය කළේය.

මෙම නීතිමය මූලධර්මයෙන් පෙනී යන්නේ, මෙම නීතියේ ඇසින් බලන විට, පුද්ගලයෙකුගේ අනන්‍යතාවය සහ අයිතිය, හුදු ලිපිනයකට වඩා ඔහුගේ චේතනාව සහ සංස්කෘතික බැඳීම මත තීරණය වන බවයි.

--------------------------------------------------------------------------------

2. විවාහයේදී, ස්වාමිපුරුෂයාගේ නීතිය බිරිඳගේ නීතිය බවට පත් වේ

විවාහයක් යනු හදවත් දෙකක් එක්වීමක් පමණක්ද? තේසවලාමේ නීතියට අනුව, එය එක් අයෙකුගේ නීතිමය ලෝකයට අනෙකා ඇතුළු වීමක් ද විය හැකිය. තේසවලාමේ නීතිය යටතේ සිදුවන මිශ්‍ර විවාහ, ඉතා පැහැදිලි සහ පුදුම සහගත නීතියකට යටත් වේ. 1947 දී සංශෝධිත ආඥා පනතේ 3 වන වගන්තියට අනුව, මෙහිදී පැහැදිලි අවස්ථා දෙකක් පවතී:

• පළමු අවස්ථාව: තේසවලාමේ නීතියෙන් පාලනය වන කාන්තාවක්, එම නීතියෙන් පාලනය නොවන පුරුෂයෙකු සමඟ විවාහ වූ විට, එම විවාහය පවතින තාක්කල් ඇය තේසවලාමේ නීතියෙන් පාලනය වීම නතර වේ.
• දෙවන අවස්ථාව: තේසවලාමේ නීතියෙන් පාලනය වන පුරුෂයෙකු, එම නීතියෙන් පාලනය නොවන කාන්තාවක් සමඟ විවාහ වූ විට, එම විවාහය පවතින තාක්කල් එම කාන්තාව තේසවලාමේ නීතියට යටත් වේ.

සරල උදාහරණයක් ලෙස, 'තංගරානි' ගේ සිද්ධිය ගනිමු. යාපනයේ ද්‍රවිඩ කාන්තාවක් වන ඇය, මාතර ප්‍රදේශයේ 'අමිත්' සමඟ විවාහ වී එහි පදිංචියට යයි. මෙම නීතියට අනුව, ඇය මාතරදී අමිත් සමග විවාහ වූ මොහොතේ සිට, ඇගේ දේපළ උරුමය සහ විවාහක අයිතිවාසිකම් පාලනය වූයේ තේසවලාමේ නීතියෙන් නොව, ශ්‍රී ලංකාවේ පොදු නීතිය වන රෝම-ලන්දේසි නීතියෙනි.

මෙම රීතිය, විවාහයේ නෛතික රාමුව ස්වාමිපුරුෂයාගේ නෛතික තත්ත්වය මත තීරණය වන පැහැදිලි "පීතෘ මූලික" (patriarchal) මූලධර්මයක් පෙන්නුම් කරයි.

--------------------------------------------------------------------------------

3. ඔබව සහ ඔබේ ඉඩම අනුගමනය කරන නීතියක්

ඔබ කොළඹට ගියත් ඔබව අත්නොහරින, ඔබ යාපනයට පැමිණියහොත් ඔබ කවුරු වුවත් ඔබට බලපාන නීතියක් ගැන ඔබ අසා තිබේද? තේසවලාමේ නීතියේ තවත් සංකීර්ණ ලක්ෂණයක් වන්නේ එහි "ද්විත්ව ස්වභාවයයි" (dual nature). එනම්, එය එකවර පුද්ගල නීතියක් සහ ප්‍රාදේශීය නීතියක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වීමයි.

A කොටස: පුද්ගල නීතියක් ලෙස

මෙහිදී නීතිය පුද්ගලයාට "ඇමිණී" (attaches to the person) ඇත. සරලව කිවහොත්, ඔබ තේසවලාමේ නීතියෙන් පාලනය වන පුද්ගලයෙක් නම්, එම නීතිය ඔබ යන යන තැන ඔබ පසුපස පැමිණේ.

උදාහරණයක් ලෙස, යාපනයේ 'වාසිකත්වය' ඇති පුද්ගලයෙකු කොළඹින් ඉඩමක් මිලදී ගන්නේ නම්, එම කොළඹ ඉඩමේ උරුමය පවා තීරණය වන්නේ තේසවලාමේ නීතියට අනුවය. මෙය සීලාච්චි එදිරිව විශ්වනාදන් නඩුවේදී බර්ට්‍රම් අග්‍රවිනිශ්චකාරතුමා මෙසේ අවධාරණය කළේය:

"යම් තැනැත්තෙකු තේසවලාමේ නීතියෙන් පාලනය වන්නේ නම්, එම තැනැත්තාගේ දේපළ යාපන පළාතෙන් පිටත පැවතියේද තේසවලාමේ නීතිය යෙදෙන බවයි."

B කොටස: ප්‍රාදේශීය නීතියක් ලෙස

සමහර විශේෂිත කරුණු සඳහා, මෙම නීතිය "යාපන පළාත" ලෙස අර්ථ දක්වා ඇති භූමියට "ඇමිණී" (attaches to the land) ඇත. මෙහිදී අදාළ ඉඩමේ හිමිකරුගේ ජාතිය හෝ පුද්ගලික නීතිය කුමක් වුවත් කමක් නැත.

උදාහරණයක් ලෙස, කොළඹ වෙසෙන සිංහල ජාතිකයෙකු යාපනයෙන් ඉඩමක් මිලදී ගෙන, පසුව එම ඉඩම විකිණීමට තීරණය කළහොත්, ඔහුට "පුර්වත්‍ර අයිතිවාසිකම" (Right of Pre-emption) (එනම්, ඉඩමක් විකිණීමේදී එහි සම-හිමිකරුවන්ට හෝ අසල්වැසියන්ට එම ඉඩම මිලදී ගැනීමට ප්‍රමුඛ අයිතියක් ලැබීමයි) සහ "ඔට්ටි උකය" (Otti Mortgages) වැනි තේසවලාමේ නීතියට අනන්‍ය වූ නීති රීති වලට යටත් වීමට සිදු වේ.

මෙම ද්විත්ව ස්වභාවය, තේසවලාමේ නීතිය සුවිශේෂී ලෙස නම්‍යශීලී සහ පුළුල් පරාසයක විහිදුණු නීතියක් බවට පත් කරයි.

--------------------------------------------------------------------------------

4. ලන්දේසි නීතියක්, නමුත් බලපැවැත්වෙන්නේ ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනයයි

නීතියක සැබෑ බලය රැඳී ඇත්තේ එහි මුල් අකුරේද, නැතහොත් එහි පරිවර්තනයේද? තේසවලාමේ ඉතිහාසය අපට පෙන්වා දෙන්නේ පුදුම සහගත පිළිතුරකි. තේසවලාමේ සංග්‍රහය සම්පාදනය කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වූයේ 1697 දී ලන්දේසි ආණ්ඩුකාර ස්වාඩකොන් (Zwardarcon) විසින් එහි අවශ්‍යතාව පෙන්වා දීමත් සමගය. එම කාර්යය ක්ලාස් අයිසාක් (Claas Isaaksz) නම් නීති රචකයා වෙත පැවරුණු අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 1707 දී ලන්දේසි භාෂාවෙන් ලියැවුණු මුල් සංග්‍රහය බිහි විය.

නමුත් සභාපති එදිරිව සිව ප්‍රකාසම් නඩුවේදී අධිකරණය විසින් තීරණය කරන ලද පුදුම සහගත කරුණ නම්, අද දින නෛතික වශයෙන් බලාත්මක සහ වලංගු වන්නේ 1707 ලන්දේසි මුල් පිටපත නොව, 1806 දී සිදු කරන ලද ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනය බවයි.

මෙහි ගැඹුරු අරුත නම්, 1806 පරිවර්තනයේදී සිදු වූ යම් අර්ථකථන වෙනසක්, සාවද්‍යතාවයක් හෝ සරල දෝෂයක් පවා, නීතිය බවට පත් වූ බවයි. මුල් ලන්දේසි ලේඛනය අභිබවා යමින්, පරිවර්තනයම නීතිය බවට පත්වීම යටත් විජිත සමයේ නීති පරිපාලනය විසින් ඇති කළ ගැඹුරු බලපෑම මනාව පෙන්නුම් කරයි.

--------------------------------------------------------------------------------

5. "යාපනයට පමණක් සීමා වූ" නීතියක්, නමුත් ත්‍රිකුණාමලයටත් අදාළ වේ

සිතියමක ඇඳි ඉරකින් නීතියක සීමා තීරණය කළ හැකිද? අධිකරණ තීන්දු මගින් 'යාපනය' යනු හුදු නගරයක් නොව, පුළුල් සංකල්පයක් බවට පත් කර ඇති ආකාරය පුදුම සහගතය. තේසවලාමේ නීතිය යාපන අර්ධද්වීපයට පමණක් සීමා වූවක් ලෙස පොදු මතයක් පැවතිය ද, එය සත්‍යයක් නොවේ. නීතිය අදාළ වන්නේ "යාපන පළාතේ මලබාර් වාසිකයන්ට" වුවද, "යාපන පළාත" යන්නෙහි නෛතික අර්ථ දැක්වීම අධිකරණ තීන්දු මගින් කාලයත් සමඟ පුළුල් කර ඇත.

අධිකරණ තීන්දු මගින් "යාපන පළාත" යන්නට ඇතුළත් කර ඇති දිස්ත්‍රික්ක කිහිපයක් මෙසේය:

• මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කය - මරිසල් එදිරිව සවරි නඩු තීන්දුවට අනුව
• ත්‍රිකුණාමලය සහ මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්ක - වේල්ලපුල්ල එදිරිව සිත්තම්බලම් නඩු තීන්දුවට අනුව

මෙහි ප්‍රායෝගික බලපෑම නම්, මෙම පුළුල් කරන ලද ප්‍රදේශවල වෙසෙන ද්‍රවිඩ ජාතිකයන්, තමන් නොදැනුවත්වම තේසවලාමේ නීතියේ විශේෂිත රීතිවලට යටත් වීමේ හැකියාවක් පැවතීමයි.

--------------------------------------------------------------------------------

නිගමනය: නොනැසී පවතින උරුමයක්

මෙම කරුණු වලින් පැහැදිලි වන්නේ, තේසවලාමේ නීතිය යනු අතීතයට කොටු වූ, ස්ථිතික පුරාවස්තුවක් නොවන බවයි. එය චාරිත්‍ර, යටත් විජිත බලපෑම්, ව්‍යවස්ථා සහ නූතන අධිකරණ අර්ථකථන මගින් හැඩගැසුණු ගතික නීති පද්ධතියකි. අනන්‍යතාවය, විවාහය සහ දේපළ පාලනය කරන, ගැඹුරු සහ බොහෝ විට පුදුම සහගත මූලධර්ම එහි අඩංගු වේ. එබැවින් අප නැගිය යුතු පැනය නම්: ඒකීය නීති පද්ධති කරා ගමන් කරන ලෝකයක් තුළ, සියලු දෙනාට යුක්තිය සහතික කරන අතරම, සංස්කෘතික අනන්‍යතාවය සුරැකීම සඳහා තේසවලාමේ වැනි සුවිශේෂී, ප්‍රජා-කේන්ද්‍රීය චාරිත්‍රානුකූල නීතිවල කාර්යභාරය කුමක්ද?